Inspired by a True Story:: ตอนเด็กๆผมได้เป็นตัวแทนแข่งวาดรูปหัวข้อโตขึ้นฝันอยากเป็นอะไร หมอ พยาบาล วิศวกร ทหาร ตำรวจ  ครู นักดับเพลิง ฯลฯ  มีคนเอาไปหมดแล้วเราก็เลยต้องวาดโจร เมื่อครูกรรมการมาเห็นจึงดึงภาพที่ผมตั้งใจวาดมากๆ ออกไปแล้วเขียนจม.เชิญพ่อ มาพบปะพูดคุย ” ลูกชายคุณพ่อ ปกติอยู่บ้านชอบเก็บเนื้อเก็บตัว หรือต่อต้านสังคม หรืออะไรบางอย่างหรือเปล่าคะ ” ครูฝ่ายปกครองถามพ่อผมไปแบบเป็นห่วง ” ป่าวนี่ครับ เราก็พูดคุยกันดีแบบปกติ แล้วผมก็สนับสนุนความฝันของเขาทุกอย่างอยู่แล้ว แต่ถ้าเขาฝันว่าโตขึ้นอยากจะเป็นโจรอันนี้ผมไม่เคยสอน” พ่อผมแก้ตัว “แล้วเธอไปเอาความคิด ความอยากนี้มาจากไหนเหรอ ภานุพงษ์ ช่วยตอบครูหน่อย ครูชักจะเป็นห่วงเธอแล้วรู้ไหมลูก” ครูหันมาถามผมแบบท่าทีแสนเป็นห่วง ผมเขิน แต่ผมก็รู้ดี และก็พอแยกแยะออกด้วยว่าเป็นผู้ร้ายมันไม่ใช่ความใฝ่ฝันที่ดีนัก ก็ตอบครูไปตรงๆว่า “ผมไม่รู้ครับ อาชีพอื่นๆ เพื่อนๆเค้าก็เอาไปกันหมดแล้ว ทั้ง ทหาร ตำรวจ หมอ ตำรวจดับเพลิง หรือเกษตรกรยังมีคนฝันอยากเป็นเลย” [...]

ตั้งแต่เด็กๆเลยชีวิตผมค่อนข้างจะผูกพันธ์กับธนาคารแบบไม่ค่อยเต็มใจมากนัก เพราะว่าเมื่อแก่อนแม่ผมชอบใช้ให้ไปต่อคิวจ่ายนู่นฝากนี่ให้เสมอๆ(แต่ไม่ยักกะให้กดเงินแหะ) จากความทรงจำสมัยเด็กๆเลยนะแบ๊งค์ที่ผมชอบที่สุดก็คือ รวงข้าวเนี่ยแหละ เพราะว่ามันอยู่ปากซอยใกล้ๆและเค้าจะสร้างอาคารรูปทรงที่แปลกตาจนเป็นเอกลักษณ์ และมีเชิงบันไดเดินขึ้นไปประมาณ8-10ขั้นเสมอ

หลายวันมานี้ ได้ดูโฆษณาน้ำดำทั้งสองค่ายยักษ์ ยอมรับเลยว่าสับสนมาก แวบแรกที่เห้นโฆษณาชุดนักฟุตบอลอดอยาก ไปขอน้ำเขากินกลางดงแอฟริกา(อีกแล้ว)ผมเห็นตอนแรกนึกว่าเป๊ปซี่คงเป็น “สปอนเซอร์หลักอย่างเป็นทางการ”ของ FIFA World Cup2010 นี้  แต่จริงๆแล้วโค้กตะหากละ

พอดีเพิ่งไดรับ อีเมลล์จากคุณตุ๊กกี้มา เลยขออนุญาตินำพามาลงที่บล๊อกส่วนตัว ปล.ผมมิได้มีเจตนาอื่นใดนอกจากเกลียดมึงนะครับ จงเติมคำลงในช่องว่าง