จาก ช่ายยแล้วอัลบั้มไม่มีชื่อ ไปเจอมา เป็นเหมือน แอดโฆษณาของ ADOBE ไรสักอย่างเก๋มากเรยฮ๋า พลางให้นึกถึงการกลับสู๋สามัญ แต่จริงๆแล้วเค้าน่าจะขายเรื่องการใช้งานได้แบบเป็นความเสมือนจริงอะนะ อันนี้ก็ไม่รู้แต่กูชอบ
งานแต่งทีไรเป็นได้แค่แขกรับบเชิญ..
งืดๆ พุธที่ 19 พฤศจิกายน 2551 ได้มีโอกาสไปงานพิธีมงคลสมรส ระหว่าง โหยย กะ จา มา ที่ร้าน สยามเฮาส์ แถวๆ สะพานผ่านฟ้า งานนี้ก็ได้มีโอกาสไปเจอเพื่อนสมัยเรียนคลอง6ที่ไม่ได้เจอกันมานานก็หลายคน ทุกคนคงมีความสุขกันดีนะครับ..ผมเป็นเพื่อนฝั่งทางเจ้าบ่าว สองคนนี้คบกันมานานมาก ตั้งแต่เรียนมาด้วยกัน เป็นคู่ร่วมทุกข์-สุขกันมาตลอด ก็ขออวยพรให้สุขขีสุขโขนะครับ โชคดีมีลูกกันไวๆนะเมิง งานแต่งโบ+โหยยนะ เจ้าบ่าวนี่ทำหน้าเหมือนรู้ว่ากูใส่ซองไปเท่าไหร่ หล่อ..สวย งานจัดบนเรือสำราญครับ มันจะดูโคลงเคลงเล็กน้อย กูรู้นะ..ว่าขัดจังหวะการกินของพวกมึง สนุกใช่มั้ยยย.. เอะอะเหี้ยไรกัน ชายกลางและแฟนสาว(ใช้) ชายกลาง + เจ๊เกียว ออกมานั่งนับลมข้างนอก ด้านนอกบรรยากาศมันเย็นๆสบายๆมาก เจ้าบ่าวเขากลับมาถ่ายรุปอีกครั้งหลังจากเดินไหว้แขกทั่วทั้งงาน850กว่าโต๊ะ หนิงมาร่วมถ่ายด้วย ขนมในงาน เป็นได้แค่แขกรับเชิญจิง. หะถ่ายหมู่ หะเนียน ป๊าาดด หล่อไกร เจ้าสาวงามสุด ไปก่อน.ส่วนภาพที่เหลือก็หาๆเก็บตกเอาในเว็บนั้นแหระครับ ไว้เจอกันงานหน้าเน้ออ
คนในน้อยย
เธอ.. แม่งนึกถึงเราก็ตอนที่โปรแกรมมีปัญหาหรืออยากลงเพลงในm อยากเจอก็ไอ้ตอนที่ลงรถผิดมาแถวที่ทำงานเรา ชวนเรากินข้าวก็ตอนพักเที่ยงหลังจากมาทำธุระแถวนี้ ชวนเราดูหนังก็เพื่อแค่ฆ่าเวลาไประหว่างที่เธอรออะไร โทรหาเธอทุกครั้งที่คิดออกทั้งๆที่ในตัวก็ไม่ได้มีเรื่องราวอะไรนอกจากคิดถึง แค่3บาทเธอแมสเสจมาสักนิดก็เป็นบุญที่สุดแล้ว ตามหาทุกเพลงที่เธออยากฟังแม้ว่าเนื้อเพลงจะไม่เกี่ยวอะไรกะเราเลยก็ตาม รู้ไหมว่า คนมันในน้อยยย คนใจน้อย – Trai Bhumiratna